W przyrodzie

 

Skorek
Skorek

Wybierając się zimą do lasu lub parku przyrodnik nastawia się, czy że może uda mu się zobaczyć jakieś ciekawe ptaki lub ssaki o zimowej aktywności. Z chęcią patrzymy w górę na korony drzew, gdzie uwijają się stada jemiołuszek lub gili, a po śniegu baraszkują gronostaje lub wydry. Jednak mało kto patrzy pod nogi – no bo i po co? Cóż ciekawego można znaleźć na śniegu. A właśnie tutaj, w tych niesprzyjających warunkach żyje wiele małych zwierzątek – owadów i pajęczaków. Naukowcy nazywają je odpowiednio krioentomofauną i krioarachnofauną. Spośród przedstawicieli tych przedziwnych zimowych stworzeń prawie wszystkie można obserwować w okresie od grudnia do marca – ale na pewno większości z nich nie zobaczymy w miesiącach letnich.

Czytaj więcej...

Łosie przy budynku dyrekcji parku.
Łosie przy budynku dyrekcji parku.
Nie bez przyczyny w herbie naszego parku widnieje sylwetka łosia :)
Może ktoś pamięta film "Przystanek Alaska? Izabelin, to jak Cicely na Alasce.

Więcej zdjęć ...

b_200_150_16777215_00___images_Magda_Sarat_2175.jpgW Puszczy Kampinoskiej powoli dobiega końca okres godowy jeleni, czyli rykowisko. Nazwa ta związana jest z odgłosami wydawanymi przez samce konkurujące o względy samic. Ciekawym zachowaniem byków, które można zaobserwować w tym czasie, jest tzw. marsz równoległy, którego celem jest wzajemna ocena poroża przez konkurujące samce. Jeżeli żaden z osobników się nie wycofa, może dojść do walki. Zwycięski samiec zostaje przywódcą haremu łań i pełni tę funkcję dopóki nie natrafi na silniejszego przeciwnika. W tym roku mamy jeszcze ostatnią szansę na usłyszenie pojedynczych osobników, jako że rykowisko zazwyczaj kończy się na początku października.

Fot. Łukasz Łukasik, Magda Sarat.

Czytaj więcej...

Młody bielik w gnieździe 25m nad ziemią
Młody bielik w gnieździe 25m nad ziemią
Bielik jest największym przedstawicielem naszych ptaków szponiastych. Największe samice mogą osiągać masę ponad 6 kg i rozpiętość skrzydeł do 250 cm. Widok lecącego bielika zawsze przyprawia o szybsze bicie serca, nawet jeśli widziało się go setki razy. Dzieje się tak głównie za sprawą charakterystycznej sylwetki: potężne deskowate skrzydła i majestatyczny sposób poruszania się w przestworzach. Żywi się głównie rybami i ptactwem wodnym, a zimą także padliną.

Czytaj więcej...

b_200_150_16777215_00___images_w-przyrodzie_dz_czarny.JPG Dzięcioł czarny to bardzo łatwo wykrywalny i często zauważany dzięcioł, z racji swojego wyglądu oraz silnego głosu. Występuje na bardzo dużym obszarze Europy, od Francji, poprzez Bałkany, Półwysep Skandynawski,  po centralną Rosję. W Azji jego zasięg przebiega pasem przez środek kontynentu aż po Japonię.

Czytaj więcej...

b_200_150_16777215_00___images_w-przyrodzie_trasy_113.jpgPrzed nami kolejna, piękna wiosna. Kampinoski Park Narodowy urzeka soczystą zielenią i przebijającymi się ku słońcu maleńkimi roślinkami. Zachęcamy do spacerów po szlakach turystycznych i ścieżkach edukacyjnych. W miejscach trudno dostępnych, okresowo zalewanych oraz cennych przyrodniczo wybudowane zostały kładki.

Czytaj więcej...

Zdjęcie wilka zrobione przez fotopułapkę
Zdjęcie wilka zrobione przez fotopułapkę
Po raz ostatni widziano wilka w Kampinoskim Parku Narodowym w 1964 r. Jednak w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat jego populacja w Polsce wzrosła, dlatego też pojedyncze osobniki lub małe watahy zaczęły zajmować nowe tereny. Dzięki bezinwazyjnemu monitoringowi zwierząt z wykorzystaniem fotopułapek udało się potwierdzić obecność wilków w naszym parku. Po raz pierwszy udało się zaobserwować gatunek blisko dwa lata temu, w grudniu 2013 r. Pracownicy zespołu ds. nauki i monitoringu przyrody KPN uznali wówczas, że jest to osobnik migrujący. Jakiś czas później okazało się, że przedstawiciele tego gatunku zamieszkali u nas na stałe..

Czytaj więcej...

Gniewosz plamisty
Gniewosz plamisty
Gniewosz plamisty (Coronella austriaca), zwany również miedzianką jest najmniejszym wężem występującym w Polsce - długość ciała waha się w przedziale 50-70 cm, przy czym samice są większe od samców. Ciało gniewosza jest wysmukłe i zwinne a zarazem delikatne, głowa jest słabo odgraniczona od tułowia. Barwa ciała może przybierać odcień ciemno - szary, szaro - popielaty lub szaro - brązowy, co zapewnia doskonałe maskowanie się w naturalnym środowisku. Cechy charakterystyczne dzięki którym można rozpoznać gniewosza to m.in. występujący na głowie rysunek w kształcie motyla lub litery „X”, ciemny pas biegnący przez oko z okrągłą źrenicą, czy plamy na grzbiecie tworzące czasem wzór w postaci drabinki. Ponadto łuski tego gada w części grzbietowej są silnie błyszczące i gładkie, przez co w wielu innych krajach wąż ten nazywany jest wężem gładkim (ang. smooth snake).

Czytaj więcej...

Samica dziwogłówki
Samica dziwogłówki
Wiosną, gdy przyroda budzi się do życia w wodach Kampinoskiego Parku Narodowego zaczynają pojawiać się stworzenia rodem z dawnych epok, podobne do tych, które zamieszkiwały Ziemię jeszcze przed dinozaurami.

Są to dziwogłówki wiosenne (Siphonophanes grubei) – niewielkie (2-3 cm), dość prymitywne w ujęciu ewolucyjnym skorupiaki wodne. Zaliczamy je do tzw. skorupiaków niższych i reprezentują nieliczny w gatunki (przynajmniej w Polsce) rząd skorupiaków bezpancerzowych.

Czytaj więcej...

W związku z realizowanym projektem gimnazjalnym w gminie Leszno uczniowie placówki nakręcili film dotyczący Kampinoskiego Parku Narodowego.  Z jakimi problemami leśnicy spotykają się na co dzień? Czy turyści odwiedzający Kampinoski Park Narodowy szanują przyrodę? - to tylko niektóre z tematów poruszanych w rozmowie gimnazjalistów z pracownikiem KPN Adamem Olszewskim. Zachęcamy do obejrzenia.

Projekty
NFOŚiGW - logo Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska - logo
Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska
Projekty finansowane z Unii Europejskiej Lasy Państwowe - logo