b_1000_700_0_10___images_w-przyrodzie_dz_czarny.JPG Dzięcioł czarny to bardzo łatwo wykrywalny i często zauważany dzięcioł, z racji swojego wyglądu oraz silnego głosu. Występuje na bardzo dużym obszarze Europy, od Francji, poprzez Bałkany, Półwysep Skandynawski,  po centralną Rosję. W Azji jego zasięg przebiega pasem przez środek kontynentu aż po Japonię.

Na terenie Kampinoskiego Parku Narodowego dzięcioł czarny podlega stałemu monitoringowi. Najczęściej spotkamy go w najodpowiedniejszych siedliskach: jednolitych, starych drzewostanach w wieku powyżej 100 lat, zarówno borowych jak i liściastych. Rzadziej spotyka się go w młodszych lasach, zazwyczaj stanowią one tylko część terytorium dzięcioła czarnego. W najbardziej optymalnych miejscach Kampinoskiego Parku Narodowego, jego liczebnośc waha się od 1 do dwóch par na 1 km kw. Dzięcioł czarny jest największym europejskim dzięciołem, jego długość ciała dochodzi do 48 cm, rozpiętość skrzydeł do 80 cm. Ubarwiony jest całkowicie czarno, samiec posiada czapeczkę koloru czerwonego,  samica ma mniejszą czerwoną plamę, widoczną na potylicy.  Dzięcioł czarny bardzo głośno bębni, wydaje serie przeróżnych okrzyków, których część jest charakterystyczna tylko dla danej płci. Najczęściej dzięcioła czarnego obserwujemy lub słyszymy w lutym i w marcu, kiedy to ptaki przystępują do godów, wybierają lub odnawiają granice terytorium. W marcu lub kwietniu ptaki wykuwają dziuple. Dzięcioł czarny może zacząć kucie kilku dziupli, zanim powstanie ta, w której zostanie zniesiony lęg. Każdego roku dzięcioł wykuwa dziuplę lęgową od nowa a czas jaki poświęca na tą pracę wynosi prawie dwa tygodnie. Dziuple kuje zarówno samiec jak i samica, jednak samiec poświęca temu dużo więcej czasu. Wejście do dziupli o wymiarach nawet 12 na 15 cm jest owalne a głębokość dziupli może dochodzić do 60 cm. W Kampinoskim Parku Narodowym dzięcioł czarny zakłada dziuple zarówno w sosnach, w olchach, jak i w innych gatunkach drzew. Drzewa w których wykuwane są dziuple muszą posiadać gruby pień, bez gałęzi i gładką korę. Dziuple są na tyle duże, że w kolejnych latach, stanowią bardzo ważne miejsca lęgowe dla innych cennych gatunków ptaków Kampinoskiego Parku Narodowego, które same dziupli nie wykuwają: siniaka i włochatki. Na filmie widzimy samca, który wykuwa dziuplę w sośnie, w pobliżu Długiego Bagna. Warto zwrócić uwagę na sterówki (pióra ogona), które u dzięciołów są wzmocnione i tak jak na przedstawionym filmie, służą za podporę w trakcie wykuwania dziupli.

Tekst: Danuta Pepłowska-Marczak
Zdjęcia i film Dawid Marczak

Głos dzięcioła: 

 

b_1000_700_0_10___images_w-przyrodzie_dz_czarny_2.JPG

b_1000_700_0_10___images_w-przyrodzie_dz_czarny_1.JPG

Projekty
NFOŚiGW - logo Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska - logo
Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska
Projekty finansowane z Unii Europejskiej Lasy Państwowe - logo